Tagarchief: Gastblog

Gastblog | Samantha | ADD een gift, geen handicap

Samantha heeft ADD, een aandoening waarbij je meer moeite hebt met het verwerken van informatie, emoties en indrukken. Mensen met ADD zijn vaak dromerig, hebben moeite met concentratie en meer problemen met het korte en langer termijn geheugen. De drukte speelt zich, in tegenstelling tot mensen met ADHD, vooral af in het hoofd. Toch ziet Samantha het eerder als een gift, dan als een handicap. Waarom? Dat legt ze hieronder uit. 

Lees verder

Gastblog | Mariëlle Brouwer | Basisschool juf en schrijfster

Mariëlle werkt als juf op een basisschool en is schrijfster. Aanstaande zaterdag komt haar eerst boek uit: Chaos & structure. Ik volg haar verhalen al vanaf het Girlscene forum en was erg benieuwd naar de persoon achter deze verhalen. Daarom besloot ik haar te ‘interviewen’. 
  1. Hoi! Wil je even wat over jezelf vertellen? 
    Ik ben Mariëlle Brouwer. Inmiddels ben ik 29 en ja de angstaanjagende 30 komt dus wel heel dichtbij nu. Ik ben 13 jaar samen met Marc waarmee ik nu bijna 1 jaar getrouwd ben. Verder heb ik een Duitse/Mechelse herder genaamd Lars en twee katten.

  1. Wat vind je zo leuk aan schrijven?
    Mama zei altijd: “Die van ons heeft echt veel te veel fantasie.” Maar dan met een beetje een platter Brabants accent.  En dat is het eigenlijk. Ik heb teveel fantasie en dat moet ik kwijt. Ik bedenk hele verhalen in mijn hoofd en die wil ik graag delen. Daarom ben ik gaan schrijven. Heel schizofreen gezegd moet ik de stemmen in mijn hoofd kwijt.

  2. Hoe ben je begonnen met schrijven en wanneer?
    Mijn allereerste verhaal schreef ik toen ik een jaar of 13 was. Het idee opzich prima, de uitvoering.. not so much. Veel dialoog. Stel je een boel hij zegt, zij zegt zinnen voor. Later ben ik steeds meer gaan schrijven en schreef ik mijn eerste fanfic. Nou ja, een van de karakters was gebaseerd op een bekende acteur. Het verdere verhaal gewoon een Roman. In 2012 begon ik aan mijn YA fantasie trilogie en in 2014 ontdekte ik NaNoWriMo, waar ik het derde deel in schreef. Via deze chat leerde ik meer schrijvers kennen en samen helpen we elkaar om beter te worden.

  3. Je bent basisschool juf hoe combineer je dat met schrijven?
    Overdag werkt zij op een basisschool, maar ’s avonds is zij schrijfster. *zet beste Jambers stem op (als iemand die nog kent. God ik ben oud)* Nee, maar overdag werk ik dus op school en als ik vrij ben doe ik het huishouden. Mijn vrije tijd besteed ik aan schrijven. Dus ik kijk heel weinig tv op de bank.

  4. Waar haal je inspiratie uit/vandaan?
    Teveel fantasie dus. En muziek, film en series. En natuurlijk lezen. Andere boeken geven je ook ideetjes hoe het ook anders kan. Muziek helpt ook heel goed. Zo ben ik eens een verhaal begonnen doordat ik het liedje Amnesia van 5 seconds of summer teveel luisterde. Voor Chaos & Structure was James Bay met Scars ook een hele goede hulp.

  5. Waar schrijf je het liefst over?
    Liefde. Ik ben echt een grote sukkel. Als er liefde in een boek zit ben ik verkocht. Dus wat doe ik zelf… liefde rocks… 😀

  6. Hoe ga je te werk als je een nieuw idee hebt?
    Ik ben heel erg karakter gedreven dus vaak begin ik met een jongen of meisje in mijn hoofd. Hier hoort dan vaak één scene bij. Zo wist ik al vrij snel dat Mika van Chaos & Structure dus in een band zit. Daarna ga ik dit karakter helemaal uitwerken. Wie is Mika, in dit geval? En dan komt langzaam de rest. Wie is het meisje, wie staan er omheen. Wat is er met hen, waarom heeft dit verhaal iets speciaals? En dan begin ik gewoon met een scene. En blijf ik schrijven. Ik plot dus niet het hele verhaal van te voren uit.

  7. Chaos & Structure komt op 1 april uit, je eerste boek. Hoe is het proces gegaan vanaf het idee tot het uitgeven?
    Chaos & Structure begon eigenlijk in 2015 als zij project voor NaNoWriMo. Ik had een fantasy in mijn hoofd, maar ik ben een pantser. En fantasy en pantsen is moeilijk en stroef. Maar ja, ik moest 50.000 woorden halen. En dus had ik een zij project. Mika zat in mijn hoofd, evenals Lily. Ik ben gewoon gaan schrijven.

    De eerste versie was amper 40.000 woorden en het ging als een klok die tegen de tijd aan het racen was. Super snel. Maar stiekem was ik hartstikke verliefd op Mika geworden en ik kon Structure niet afsluiten. Er was meer. En hoppa daar kwam deel 2. Toen besloot ik dat ik ook een deel 3, 4 en 5 wilde en begon daar ook maar alvast over na te denken.

    Maar wat als ik nou echt uit ga geven? Dat wilde ik al zo lang en we spraken er veel over onderling bij NaNoWriMo, waar ik intussen echt een paar vriendinnen heb. Welk boek zou ik dan uit willen geven? 

    Eigenlijk was dat mijn YA fantasy. De allereerste. Maar die kon zoveel beter, dat wordt geen korte termijn plan. En toen dacht ik: ik wil Structure aan de wereld geven, maar dan moet ik het wel goed doen. Dus ik begon 1 opnieuw. Hergebruikte stukken, heb de tijd omgegooid, zelfs even het perspectief maar dat was snel van de baan. Ik wist ook meteen dat ik het zelf wilde doen. New Adult wordt gewoon weinig uitgegeven door uitgevers en ik ben ook nog eens onbekend. En toen dacht ik, ik ga het gewoon doen. En dus heb ik contact gezocht met Miranda Hillers en haar de oren van het hoofd gevraagd over hoe of wat. Dit is het resultaat.

  8. Lees jezelf veel, zo ja, dan ook in het genre waarin je zelf schrijft?
    Ja. Dit kun je ook zien op mijn boekenblog die ik in 2015 ben gestart: duntax.nl Dit jaar heb ik eigenlijk alleen nog maar in het genre gelezen dat ik zelf schrijft.

  9. Je schrijft ook verhalen op het Girlscene forum, ga je daar nog meer mee doen?
    Haha, ik ben een slechte girlscener. Ik begon daar met posten. Heb 1 boek afgemaakt en ben een beetje afgehaakt. Ook mijn wattpad account is voornamelijk dood, op een enkele oude boeken na. Dit doordat ik vol in Structure zit en ik wil eigenlijk niet iets dat ik uit ga geven eerst nog op wattpad gaan zetten, want deel 3, 4 en 5 gaan in een keer door naar publishen.

  10. Elk jaar wordt NaNo georganiseerd, doe je daar aan mee? Hoe pak je dat aan?
    Ja elk jaar. Ook de camps die er 2 keer per jaar zijn. Uhm, nou ja zoals ik zei: ik ben een pantser. Ik heb een mini idee en ik zie wel. Alleen aankomend jaar staat al vast. Ik ga Noah en Sil hun boek geven.

  11. Wil je nog meer kwijt of heb je een tip voor mensen die willen schrijven/uitgeven?
    Gewoon springen! Schrijven moet je sowieso gewoon doen. Hoe meer je schrijft hoe beter je wordt. En ach, doe anders een keer voor de lol mee met NaNoWriMo. Je hoeft niet meteen te winnen, maar beginnen is al heel wat. En als je uit wil geven zou ik zeggen, waag de kans gewoon. Als het niet goed gaat, heb je het in ieder geval geprobeerd. 

    Bedankt voor je leuke reactie, Mariëlle. Ik kijk enorm uit naar je boek! Leuk om je zo een beetje te leren kennen, anders dan onder ‘Duntax’ of via je website. 

     T.z.t. zal er review van Chaos & structure op mijn blog verschijnen. 

Gastblog | MC Kleuver | Ik neem je mee naar mijn autisme-wereld

Het is even een zoektocht met her en der wat vragen. Gelukkig kwam ik er dan toch uit. In deze blog neem ik je mee naar mijn autisme-wereld. De vraag die Joyce aan me vroeg was: hoe merken anderen dat je autisme hebt? Een interessante vraag waar ik vroeger wel bij heb stilgestaan, maar vrij recent niet meer. Daarom leek het me een leuk idee om mijn omgeving te vragen wat zij merken. Maar het is een lastig punt, ook voor anderen. Misschien omdat ze het niet weten of niet duidelijk weten wat precies bij autisme hoort of bij mijn karakter. Daarom heb ik een top vijf van mezelf gemaakt. 

Letterlijk nemen

Momenteel kan ik even geen voorbeeld noemen, maar het komt op een dag wel meer dan één keer voor. Het niet herkennen van een grapje of een zinnetje dat ik anders interpreteer. Ik kan je bij deze wel vertellen dat het vaak voor heel veel irritatie zorgt. Wat bedoelt hij/zij nou? Nu ik dit zo type, voel ik mijn wenkbrauw al omhoog gaan. 

Communicatie 

Het is en blijft misschien wel het moeilijkste stukje, het begrijpen van mensen en daar goed naar kunnen handelen. Een groot gedeelte van de dag ben je met communicatie bezig. Je lichaamshouding verraadt al een hoop, maar met woorden kun je je houding kracht bijzetten. De toon van je stem speelt natuurlijk ook mee. Een jaar geleden zag ik iedereen om me heen bellen. Ik hield mijn telefoon zo ver van me af als ik werd gebeld, dat ik er bang van werd. Tring tring. Alleen al wanneer het scherm oplichtte met een beller, ging ik gauw wat anders doen. Zolang ik hem maar niet hoefde op te nemen. Het beangstigde mij. Na een jaar vol met trainingssessies ben ik dan ook gaan bellen. Ik kan nu zelfs terugbellen. Al is het met een snel accent, haha. 

Verplaatsen in anderen

Moeilijk. Ik kan het niet anders verwoorden. Stilstaan bij wat mensen voelen is niet één van mijn specialiteiten, dat kan ik je wel vertellen. Maar ik heb wel iets geleerd. Luisteren naar wat iemand anders zegt kan een hoop schelen. Open stellen, etc., het hele reutelliedje. Voor mij heeft het geholpen om meer in andere mensen te kunnen verdiepen. Dat is mijn principe om me te kunnen verplaatsen in anderen. Ik praat graag, maar ik kan ook goed luisteren. 

Herhaling nodig

Iets waar ik me dood aan kan ergeren is het niet kunnen onthouden van instructies. Herhaling één, herhaling twee, herhaling drie en het is nog niet genoeg? Jammer, maar daar komt nummer vier aan. Een ander woord hiervoor is stampen. Ik heb het echt nodig. Niet dat ik dingen niet makkelijk onthoud. De verjaardagen van familie en vrienden kan ik zo opnoemen. Evenals hun adres en van sommigen ook de postcode. Soms zie je ze dan kijken van: hoe weet je dat? Een glimlach kan ik dan niet onderdrukken. 

Het samenhangende zien

Verbindingen maken, hoofd- en bijzaken onderscheiden en al dat soort dingen zijn niet mijn sterkste kant. Neem daar ook bij op dat ik bij gevolgen denk dat ik niet weet wat er gaat gebeuren. Dat kan samen een lastig parket worden. Op school wordt vaak gevraagd bij een opdracht wat het gevolg is en in het verkeer is dat ook een belangrijk. Dan denk ik dat ik er met de fiets nog wel langs kan komen, maar dat ik achteraf toch beter op de rem had kunnen gaan staan. Nog even snel doorfietsen dus. 

Achteraf gezien ben ik heel blij met mijn top vijf. Ik weet wat mijn kwaliteiten zijn, maar ook mijn valkuilen. Dat is een mooi gegeven. Ik weet waar ik aan kan werken en dat doe ik zeker. Wat vonden jullie van deze blog? Zeg het me in de reacties. 

Bedankt dat je ons mee wilde nemen in jouw wereld. Je hebt het heel mooi en duidelijk onder woorden gebracht. Erg fijn om zo inzicht te krijgen hoe het voor iemand met autisme werkt of kan werken. Natuurlijk is niemand hetzelfde. Het lijkt of jij er redelijk je weg in hebt gevonden, mooi om dat te lezen in jouw blog. 

Wil je meer blogs van M.C. Kleuver lezen? Dat kan op zijn eigen blog.

Gastblog | #1 Fotografe Silvia

camera's en lenzen

Graag wil ik jullie voorstellen aan Silvia, een beginnend fotografe. Regelmatig maakt zij foto’s van dieren, gebouwen en de natuur en deelt deze op sociale media. Ook heeft ze al enkele opdrachten gedaan. Om haar wat meer bekendheid te geven, heb ik haar ‘geïnterviewd’. 

1. Hoi! Wil je jezelf even voorstellen?Silvia
Hoi! mijn naam is Silvia Maat en ik ben 27 jaar. Mijn hobby’s zijn fotograferen, tekenen en alles wat met dieren te maken heeft. Ik ben lekker vrijgezel en nog inwonend bij mijn pa en ma. Momenteel werk ik bij Action, maar mijn doel is om meer met mijn fotografie te doen en daarvan rond te kunnen komen. We hebben thuis 2 honden, 3 katten en een fret.

2. Hoe ben je ooit met fotografie begonnen en wat vind je er zo leuk aan?
Vroeger vond ik het al leuk om foto’s te maken. Toen nog met wegwerpcamera’s. Wat ik zo leuk vind aan fotografie zijn de vele opties die je hebt. Het is veel meer dan het indrukken van een knop. Er zijn zoveel dingen te leren over de juiste bewerking. Het vinden van de juiste hoek en belichting bijvoorbeeld, maar als je eens zorgt voor minder belichting levert dat soms verrassende plaatjes op. Ik leer deze technieken mezelf aan zonder het gebruik van boeken of filmpjes.

3. Welke camera(‘s) gebruik je? En welke extra lenzen heb je?
Ik fotografeer met een Nikon D3300. Daarbij heb ik de volgende lenzen: 18-55 mm/ 70-300 mm/18-200 mm/70-200 macro mm. Voor de minder professionele foto’s maak ik gebruik van een Fuijifilm Finepix. Deze heeft een vaste lens, waardoor ik minder hoef mee te nemen. De macrolens van deze camera is ook beter dan die van mijn Nikon. Welke camera ik gebruik ligt vooral aan het doel van de foto’s.

4. In wat voor een programma’s bewerk je je foto’s ?
De fotoprogramma’s die ik gebruik voor fotobewerking en – bewerking zijn Photomatix, zonder Photo studio en Gimp.

Kerk Kat

5. Wat fotografeer je het liefst?
Voornamelijk dieren en landschappen. Dieren zijn altijd een uitdaging omdat ze weinig stil kunnen zitten en snel zijn afgeleid. En het landschap zorgt altijd voor verrassend mooie plaatjes. De kleuren komen mooi uit en je hebt een grote keuze qua bewerking. Maar macro is ook een favoriet, voornamelijk bij insecten en bloemen.

6. Waar kunnen mensen je werk bekijken?
Speciaal voor mijn foto’s heb ik een  Facebook pagina en een Instagram account aangemaakt. Deze vind je door op de link te klikken.

7. Kunnen mensen je ook contacten voor een opdracht? Heb je daar een vaste prijs voor?
Mensen kunnen altijd contact met me opnemen via mijn Facebook pagina. Aan de hand van hun wensen kan ik een kostenplaatje maken.

Joyce: Bedankt dat je mee wilde werken aan dit artikel. Ik hoop dat je op deze manier nog meer mensen bereikt die van jouw fotografie stijl houden. Wellicht levert het je nog wat opdrachten op!

Heb jij ook een bijzondere of leuke hobby, een aandoening of ziekte of iets anders dat je zou willen delen op mijn blog? Stuur dan een mail met een samenvatting van jouw verhaal naar enjoycelife@gmail.com. Wie weet komt jouw verhaal dan terug in een gastblog.