Psychische gezondheid

Het is nog een veel te weinig besproken onderwerp: psychische gezondheid. Vaak uit angst voor reacties en onbegrip, maar ook omdat de gesprekspartners vaak niet weten wat te moeten zeggen of met goedbedoelde adviezen komen. Toch vind ik het belangrijk om dit onderwerp wél bespreekbaar te maken, zeker omdat het anderen kan helpen. Zo schreef ik in september al over de suïcide prevention day.

Aurelia

In de Stentor las ik het verhaal van de 29 jarige Aurelia. Een jonge vrouw uit Deventer, die op 26 januari jl. euthanasie heeft laten plegen. Al 8 jaar heeft ze op dit moment gewacht. Haar leven voelde voor haar ondragelijk door de depressie en borderline waaraan ze leed. De laatste weken van haar leven heeft ze vooral geprobeerd zoveel mogelijk het taboe rondom dit onderwerp te doorbreken: hulp bij vrijwillige levensbeëindiging bij jongeren die ondraaglijk psychisch lijden onder het leven

Euthanasie bij psychische problemen is namelijk erg complex. Wettelijk is het toegestaan, maar de weg ernaar toe is erg complex en zwaar. Ook hield ze al jaren een blog bij, waarin ze beschreef hoe het leven voor haar voelde, maar ook het proces naar deze ‘bevrijdende’ dag. Hoewel ze geprobeerd heeft normaal te leven, te studeren, ging dit niet door haar mentale toestand. Het is heel heftig om te lezen hoe ze elke dag een strijd moest leveren.

Door haar problemen, deed ze ook aan zelf beschadiging. Ze spoot dan deodorant in haar ogen. Daarnaast heeft ze al meerdere zelfmoord pogingen gedaan. Onder andere door een overdosis XTC te nemen. Door bezuinigingen kon ze niet zomaar terecht op de crisisopvang. Een schrijnende situatie, dat er eigenlijk geen hulp is voor degene die dat zo hard nodig hebben.

Oprecht hoop ik dat ze nu haar rust heeft gevonden.

Psychische gezondheid

,,Ik hoop niet dat reïncarnatie bestaat. Ik wil niet terug naar deze rot-aarde.’’

Euthanasie bij psychische problemen

Maar waarom is deze vorm juist zo complex? Diverse psychiaters werden in de stentor aan het woord gelaten. Wat zij het lastigste vinden is dat mensen met psychische problemen wellicht niet in staat zijn goede, weloverwogen keuzes te maken. Een aantal stelt zelfs dat je met psychische klachten nooit echt uitbehandeld bent. Tegelijkertijd mogen zij ook niet beslissen voor de patiënt of het leven al dan niet dragelijk is en of euthanasie ‘gegrond’ of ‘de beste oplossing’ is. Natuurlijk willen zij het liefst mogelijk zorgen voor een zo goed mogelijke genezing, maar soms is dit lastig al dan niet onmogelijk.

Eigen ervaring

Ook ik kamp al jaren met psychische problemen, voornamelijk depressie. Het is lastig om hier met anderen over te praten, vooral om het onbegrip. Mensen bedoelen het vaak goed, maar begrijpen niet hoe moeilijk het is om ‘gewone’ dingen te doen. Dingen die je normaal leuk hoort te vinden, vind je niet meer leuk en kosten enorm veel moeite. Net zoals sociale gelegenheden. Daarom slik ik al een tijdje antidepressiva, dit om de scherpe randjes er wat af te halen, want ook ik heb momenten gehad dat ik het niet meer zag zitten. Gelukkig helpt dit redelijk, ook al zijn er zeker nog moeilijke momenten.

Natuurlijk helpt bij mij mijn lichamelijke situatie ook niet mee. De Lupus heeft ook zeker gezorgd voor psychische dalen, zeker toen ik in een rolstoel zat. Maar ook elke keer als je weer in een terugval zit of iets moet laten wat je heel graag zou willen is het niet altijd makkelijk positief te blijven.

Januari 2018

Jullie mogen ook eerlijk weten dat de eerste maand van 2018 niet zo’n succes was. Het begon op 1 januari: ik werd ziek. Op het moment dat dit eindelijk wat beter leek te gaan, kreeg ik een oorontsteking. En natuurlijk heb ik afscheid moeten nemen van Macho. Dit terwijl ik zo’n zin had om weer lekker te gaan sporten, mijn blog aan te pakken en stappen te ondernemen om meer tevredenheid uit mijn dagen te halen. Je kunt je wellicht voorstellen dat het een behoorlijke invloed heeft gehad op mijn stemming. Zo graag willen, maar het niet kunnen, dat is ongelooflijk kut! Daarom was het ook geen goed moment om ‘Geluksmomentjes’ te plaatsen, want wie houd ik dan voor de gek… Het liefste zou ik me willen verstoppen onder de dekens en ook het vinden van motivatie was enorm lastig. Alles voelde als veel en ‘mweh’. Gelukkig gaat het nu iets beter en hoop ik vanaf februari weer wat meer te kunnen.

Over deze lichamelijke situatie komt binnenkort een aparte update. Er zit namelijk nog wat meer achter, maar dat past niet in deze blog.

Q: Heb jij of ken jij ook iemand met psychische klachten?
Hoe ga je daarmee om?

Denk jij over zelfdoding of heb jij psychische problemen? Praat erover! Er is een speciale hulplijn waar je terecht kan. Bel hiervoor met 0900-0113 : zelfmoord preventie. Of ga naar de website. Hier is ook een mogelijkheid tot chatten

11 gedachten over “Lifestyle | Psychische gezondheid | Rust zacht Aurelia & eigen ervaring”

  • Wat te doen? Ik denk luisteren is een hele goeie, laat iemand voelen dat diegene ertoe doet. Ook al zijn beide relatief. Diep in depressie wil je alleen in je eigen ruimte zijn en niemand om je heen. Maar probeer het en laat iemand niet vallen, ook al is het moeilijk.
    Goed dat je dit bespreekbaar maakt. RESPECT voor je eigen verhaal.

  • Wat goed dat je hierover schrijft! Volgens mij heb ik ook gelezen over Aurelia, het lijkt me zo afschuwelijk als je je zo voelt zoals zij zich voelde. Wat knap dat je begint over je depressie op je blog, echt heel sterk! Ik hoop dat februari een fijnere maand zal zijn voor je.

  • Wat super knap dat je dit durft te delen. 💪
    Ook ik ben er mee bekend en ik heb jaren lang tegen velen mijn mond gehouden dat ik psychisch problemen had, omdat het me vaak tegenwerkte, wat ook niet goed is.
    Ik ben er helemaal voor om er open over te praten, om het meer bekendheid te geven en zo ook steun aan elkaar te bieden.

    Ik hoop dat er nu betere tijden voor je aankomen. 🍀
    Remember; you’re not alone! 👐
    Liefs Tebrina 💞

    • Dankjewel Tebrina. Wat rot dat jij er ook ervaring mee hebt 🙁 Hoe gaat het nu met je? Ik vind het inderdaad belangrijk dat dat taboe minder wordt, of zelfs verdwijnt.

      Bedankt voor je lieve reactie.

      • Heel graag gedaan. 😊
        Met mij gaat het psychisch gezien gelukkig heel erg goed. Wel herken ik wat jij ook verteld, dat wanneer het lichamelijk wat minder gaat, dat het de psyche niet helpt. (Ik ben ook chronisch ziek.) Zo probeer ik ook via mijn website me in te zetten voor awareness voor diverse dingen.
        Ik vind het fijn om te lezen dat er anderen zijn die dat ook doen. 🤗
        Heel veel sterkte, Ik hoop dat je snel weer wat beter in je vel gaat zitten. 🍀
        Liefs Tebrina 💞

        • Fijn dat het psychisch beter gaat. Ik ga ook eens op jouw site kijken, ben heel benieuwd. Vervelend dat jij ook chronisch ziek bent, maar volgens mij probeer je er net als ik zo positief mogelijk naar probeert te kijken.

          Jij ook sterkte!
          Liefs

  • Wat een heftig verhaal van Aurelia! Wat naar dat euthanasie uiteindelijk haar enige oplossing was. Ik snap beide kanten van dit dilemma. Aan de ene kant begrijp ik dat sommige mensen zo erg lijden onder hun psychische ziekte dat de dood op dit moment de enige oplossing is. Bijvoorbeeld omdat alle beschikbare medicatie en therapie tot nu toe niet gewerkt heeft. Aan de andere kant vrees ik dat euthanasie een excuus wordt om de zorg te verschralen. Ik heb zelf ook o.a. borderline(trekken) en depressies en wil dus echt niet dood maar zonder goede zorg is mijn leven ook ondragelijk.

    • Ja heftig he?! 🙁 Het verhaal greep me ook echt aan. Ik denk dat de zorg er zeker een grote rol in speelt, maar het proces naar euthanasie voor mensen met dit soort klachten is heel zwaar. Daar kom je niet zomaar door heen en dus denk ik ook niet dat het veel invloed zal hebben op de zorg. Keerzijde is dat deze mensen dan vaak voortijdig op een andere (veel minder humane/prettige) manier hun leven beëindigen. Gelukkig dat het voor jou dragelijk is met de zorg 🙂 Dat is hoopgevend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *