Quarantaine
De maatregelen worden langzaam weer wat versoepeld, maar voor mij verandert er weinig. Omdat ik in de risicogroep val, blijf ik voorzichtig met wat ik wel of niet doe. De quarantaine is dus nog niet voorbij.

Maar hoe is het voor mij als chronisch zieke om in quarantaine te zitten? Levert het me wat positiefs op? Kom ik de tijd nog een beetje door en wat doet het mentaal met me? In deze blog vertel ik je hoe ik het ervaar.

Verdoofd

In het begin van de quarantaine was ik, een soort van, verdoofd. Wat moest ik met al die tijd en wat had het voor zin om wat te gaan doen? Alles wat normaal ‘moest’ was vanaf nu uit mijn agenda geschrapt. Net zoals bijna al mijn vrienden en familie kunnen zien.

Als chronisch zieke ben ik gewend om meer thuis te zijn en met vlagen minder te kunnen. Toch had ik sinds het laatste jaar mijn leven meer op de rit. Mijn ziekte is redelijk stabiel, ik was aan het werk bij de bibliotheek en had een lekkere invulling van mijn dagen. Mede ook door fysiotherapie, de dagelijkse boodschappen doen en iets ondernemen met vrienden.

Boodschappen worden voor me gedaan door een vriend, om zo minder in contact te komen met mensen. Bij de fysiotherapie weet je nooit of de mensen die met je in de wachtkamer zitten iets mee dragen. En dat geldt eigenlijk net zo goed voor bezoekers in de bieb. En de trein is niet voor leuke dingen, dus even naar mijn familie zit er niet in. Dat wordt natuurlijk moeilijker door de afstand die je moet houden.

Déjà vu

Bijna al die dingen kunnen nu niet, waardoor ik weer veel thuis zit. Een tijd lang was het een ‘vlucht’ om thuis weg te zijn, maar nu mijn huis echt als thuis voelt is dit niet meer nodig. Toch ben ik graag buiten of met vrienden. Lekker zelfstandig op pad en dingen doen waar ik zin in heb.

Dat vele thuis zitten deed me denken aan de periode dat ik in een rolstoel zat. Bijna hele dagen, alle dagen, was ik thuis. Wilde ik naar buiten? Dan moest ik wachten tot mijn (toen) vriend of een vriend(in) tijd en zin had om mee te gaan en me voort te duwen. Boodschappen? Die deed ik toen ook niet zelf. Het grote verschil met toen is dat ik het nu wél kan, maar dat het niet verstandig is.

In die periode heb ik me heel eenzaam gevoeld. Mede omdat ‘vrienden’ me in de steek lieten. En dat gevoel kwam nu eigenlijk weer boven. Gelukkig heb ik nu mijn vrienden nog wel. Ik mis het om spontaan met vrienden af te kunnen spreken, ze te knuffelen en vind het lastig dat ik ze moet ‘ondervragen’ over gezondheid en contacten. Ik mist het om lekker de stad in te gaan en om bij mijn familie te zijn om afscheid te nemen van oma.

Dit verdoofde gevoel heeft al met al een paar weken geduurd. Het was heel confronterend om te beseffen dat dit is hoe ik best lang heb geleefd. In die tijd heb ik meer geleerd mezelf te vermaken. Maar toch… Het blijft veel tijd en er zijn beperkte mogelijkheden voor activiteiten buiten de deur. Bovendien moet ik nu zelf mijn oefeningen doen en mis soms de ondersteuning van de fysiotherapeut. Het maakt het dus, omdat je het kent, niet per se gemakkelijker. Het voelt eigenlijk nóg moeilijker. Juist omdat ik nu veel meer kan dan in die tijd en het nu gewoon onmogelijk is door de pandemie.

Ritme

Ik realiseerde me dat het roer om moest. Dat het zonde was om alle dagen te vullen met tv kijken. Ik gedij nou eenmaal beter op ritme en regelmaat. Tijd dus om die wetenschap in te zetten. Vanaf dat moment ging ik in ieder geval weer een wekker zetten. Door de weeks om 9:15 uur. Ontbijten doe ik tijdens Koffietijd, waarna ik de afwas doe en een lekkere douche neem. Verder doe ik 1 à 2 huishoudelijke taken en squads, opdrachten van de fysio of ik maak een wandeling. Dit laatste doe ik alleen of met iemand op 1,5 meter afstand.

Daarnaast vind ik het voor nu heel fijn om weer vroeg te eten. Meestal tussen 17:00 – 17:30 uur. En dan mag ik ‘s avonds van mezelf wel tv kijken. In het weekend slaap ik een uurtje langer en kijk ik wat de dag me brengt. Wat ik wel belangrijk vind is ook bewust ontspanning en leuke dingen in te plannen. Maar dit is gelijk een uitdaging, omdat ik het makkelijker vind me op de dingen die ‘moeten’ of ‘nuttig’ zijn te richten. Iemand tips?

Wat levert het mij op?

Ondanks dat ik het mentaal best zwaar vind, levert deze hele situatie me ook positieve dingen op. Natuurlijk vind ik het spannend en vraag ik me af hoe het zal gaan als alles weer normaler wordt.

Zo heb ik meer tijd voor de dingen die ik normaal ook doe. Ik kan het dus nog wat makkelijker verspreiden. Bovendien hoef ik niet meer op de tijd te letten, omdat ik een afspraak heb. Die zijn simpelweg bijna allemaal gecanceld. Heel af en toe dus alleen om met iemand te kunnen wandelen. Dat maakt het een stuk relaxter, omdat ik gewoon op gevoel kan leven en niet op met de klok.

Ik ben niet bezig met persoonlijke ontwikkeling, zoals veel mensen wel doen, maar probeer echt meer met de dag te leven. Wel volg ik de komende weken een cursus over Instagram van Kelly Caresse. Er zijn de laatste weken heel wat kiwi’s doorgegaan, omdat die vol zitten met vitamine C. Dat is natuurlijk heel belangrijk voor je weerstand. En het ritme doet me echt wel goed, ondanks dat ik bepaalde dingen ook mis. En ik kan meer (be)sparen, omdat ik niet zelf boodschappen doe en niet naar andere winkels ga. Zelfs online shoppen doe ik amper.

Kortom: de hele quarantaine periode is niet alleen maar negatief.

Hoe ervaar jij de hele situatie? Zit je ook veel thuis of werk je nog?
Ik ben heel benieuwd naar jouw verhaal!

2 gedachten over “Zo ervaar ik de ´quarantaine´ als chronisch zieke”

  • Ik moet eerlijk zeggen dat ik het ergens wel prima vind, dit hele quarantaine leven. Tuurlijk mis ik de sociale kant. Maar alles gaat nu op een minder rap tempo, waardoor het voor mij als chronisch zieke beter bij te houden is..

    • Ja, dat kan ik me wel voorstellen. Dat het tempo erg fijn is. Dat vind ik, ondanks dat ik sommige dingen echt mis, ook wel prettig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.